Матуранти

> >

Д.С.Г.У. “Здравко Цветковски“ - Скопје, матуранти генерација 2005

DzF3, Д.С.Г.У. “Здравко Цветковски“ - Скопје, матуранти генерација 2005

Проф. Елизабета Басекиќ

	Прво почнавме со Маја наша секогаш ќе ја сакаме како мајка наша. Во втора Елизабета дојде кај нас велеше често “ќе се откажам од вас”. Со Шпетим дружна и лесна работа. Велеше чето “потивко” по нас ни даваше одмор по секој час. Драгица знаеше да вика по нас а ние тивко бегавме од час без глас. Ај оди викни ги тие што излегоа, а тие надвор избегаа. Кога Африм дојде почна бизнисот да ни се влече, ама нас глас не ни се слушаше. Во трето 3 Исмаил ни дојде литература малце знаевме а устата не ја отваравме. Елена градежно ни предаваше од скалишен крак глава нè болеше. Билјана математика ни предаваше но не ја разбиравме, но во второ полугодие ја сфативме. Билјана често ни велеше: “ви се молам, ученици, од вас вилица ме боли”. Со Жанета супер ни одеше, но кога раскажуваше не ја слушавме. А на крај добри оценки ни подаруваше. Напомена: Секој цитат е навистина цитат драги за среќа биваше извини што ја ловевме секоја ваша интересна реченица.	Обвинети за алаш вереш Тоа беше сè за нас општо за нашиот клас. Ќе останеме луди за секогаш, ќе нè поправи некој можеби - никогаш. Во песната и вистина и лаги има но тоа е така за да има рима. Сите сме генијалец до генијалец а за бегање секој беше специјалец. Трите години ни беа напорни и тешки, но сепак исполнети со пусти, луди смешки. Затоа навистина сме супер клас, но за жал кај професорите нè бие лош глас. Сега професорите се молат за спас Господ да не им даде клас како нас. Остануваат секогаш овие стихови драги и критики во нив благи. Низ пекол поминавме ние, кој бега кој од час се крие. Животот на разни страни ќе нè однесе но мислата за младоста пак во “ГУЦ” ќе нè донесе. Оваа песна сите ние ја напишавме кога за прв пат се собиравме сите на час. Ете и разделбата нè фати по неа никој во клупите нема да се врати. Од судењето биди сигурен нема спас.
<Елизабета и 18-те ганстери Денови ли се денови ученички маки големи навечер касно легни си девојки дома носи си. Ние бевме ученици “мирни и фини” од нас професорите пиеја аналгини за друштво, пеење, први бевме нема да кажеме кај бевме викендот но за нас не се зборува многу зошто “Легендите се памтат”
	Prvo pochnavme so Maja nasha sekogash kje ja sakame kako majka nasha. Vo vtora Elizabeta dojde kaj nas veleshe chesto “kje se otkazham od vas”. So Shpetim druzhna i lesna rabota. Veleshe cheto “potivko” po nas ni davashe odmor po sekoj chas. Dragica znaeshe da vika po nas a nie tivko begavme od chas bez glas. Aj odi vikni gi tie shto izlegoa, a tie nadvor izbegaa. Koga Afrim dojde pochna biznisot da ni se vleche, ama nas glas ne ni se slushashe. Vo treto 3 Ismail ni dojde literatura malce znaevme a ustata ne ja otvaravme. Elena gradezhno ni predavashe od skalishen krak glava nè boleshe. Biljana matematika ni predavashe no ne ja razbiravme, no vo vtoro polugodie ja sfativme. Biljana chesto ni veleshe: “vi se molam, uchenici, od vas vilica me boli”. So Zhaneta super ni odeshe, no koga raskazhuvashe ne ja slushavme. A na kraj dobri ocenki ni podaruvashe. Napomena: Sekoj citat e navistina citat dragi za srekja bivashe izvini shto ja lovevme sekoja vasha interesna rechenica.	Obvineti za alash veresh Toa beshe sè za nas opshto za nashiot klas. Kje ostaneme ludi za sekogash, kje nè popravi nekoj mozhebi - nikogash. Vo pesnata i vistina i lagi ima no toa e taka za da ima rima. Site sme genijalec do genijalec a za beganje sekoj beshe specijalec. Trite godini ni bea naporni i teshki, no sepak ispolneti so pusti, ludi smeshki. Zatoa navistina sme super klas, no za zhal kaj profesorite nè bie losh glas. Sega profesorite se molat za spas Gospod da ne im dade klas kako nas. Ostanuvaat sekogash ovie stihovi dragi i kritiki vo niv blagi. Niz pekol pominavme nie, koj bega koj od chas se krie. Zhivotot na razni strani kje nè odnese no mislata za mladosta pak vo “GUC” kje nè donese. Ovaa pesna site nie ja napishavme koga za prv pat se sobiravme site na chas. Ete i razdelbata nè fati po nea nikoj vo klupite nema da se vrati. Od sudenjeto bidi siguren nema spas.
<Elizabeta i 18-te gansteri Denovi li se denovi uchenichki maki golemi navecher kasno legni si devojki doma nosi si. Nie bevme uchenici “mirni i fini” od nas profesorite pieja analgini za drushtvo, peenje, prvi bevme nema da kazheme kaj bevme vikendot no za nas ne se zboruva mnogu zoshto “Legendite se pamtat”

Исмет Османи

И Лазанова во клас го имавме
а женските не ги забораваше
во школо 2 смени држеше од изостаноци
не се разделуваше
со професорите бизнис му одеше
и годините така ги поминуваше.

Кенан Пајазити

Ленан 2 години претседател ни беше
од испрашување да не ивлече
тој за нас се жртвуваше
а во трета стана дистрибутер

Јетмир Бакиу

Јетмир како Бекам славен
меѓу женската популација беше главен
поради таа слава важен се прави
женските ги излудува со своите очи плави.

Ридван Адеми

Еден од нас и тој беше
со убава коса став свој
на секого да му помогне сака
со професорите не му оди од рака.
Од Лондово ни дојде времето со него
супер ни пројде.